Sarıkamış Hikâyesi

SARIKAMIŞ (22 ARALIK 1914)

(Kırık Masaya Bırakılan Düşler II)

uzaklardan geldim, çok uzaklardan… zamanın ötesinden… dağların ötesinden… umudun donduğu yerden gelip oturdum kıyıcığına… ilk şimdi görüyorum denizi… denizin mavisinde ışıldayan güneşi ilk… eksiklerimle geldim yanına, biriktiremediklerimle…

“herkesin bir hikâyesi vardır...” herkes kendi hikâyesinde kahramandır…

sana bir hikâye anlatayım kırık masa… hikâyemizi anlatayım…

inanca vurulan zincirlerin ağırlığı altında ezilirmiş ruh… inanmak bir ihtiyaç olsa da inancı uğruna ölenlerin öldüklerinden haberlerinin olmaması ne hazindir bilemezsin…

yanlış anlama, bir tanrısal inanç değil bu… tanrı’yı kendisinden şüphe edenlere, bir tanrıya ihtiyaç duyanlara bırakıyorum…

yoksulluğa destan düzmenin türkçesidir sarıkamış… allahüekber dağları’nın allahsız kaldığı zamanlar…

bedenimde dağlı bir kartalın gaga izleri… gözlerim, boşluksuz bir cam donukluğu…

sarıkamış’ta çıplak kalmanın hikâyesi bu… benim hikâyem… şu karşı masada düşlerine takla attıran güzel kızın hikâyesi…

“kopup gelmişim köyümden… köyümden tam da eriklerin çiçeğe durduğu zamanlarda almışlar beni… yaşım daha ne ki… bıyıklarım yeni terlemiş… çelikçomak oyununda kalmış düşlerim… bir de… ah kırık masa, bilsen ne güzel bakardı bana… yağı erirdi yüreğimin… bir güzelleşirdi ki her şey… bir acayip ılıklık sarardı bütün bedenimi…

düşmüşüm yollara… düşmüşüz yollara… yollar uzun… yollarda bahar kokuları… yolların sonunda, sonumun olacağını bilemedim… yolların sonu güneşli menzillerdir diye bellemişim ta çocukluğumda… çocukluğum yanı başımda…

mavzerim omzumda, ilkbahar tarlalarında göveren ekinler gibi umut yeşertiyorum… tarlaların arasından geçiyorum… geçiyoruz doksan bin yoldaş… yolumuz uzun… “kara tren” türküsü yok daha… “yemen türküsü” yanık yanık yakmaya başlamamış yürekleri… “on beşliler” tokat yolları’ndan geçmemiş… kızların gözünde pınar olmamış gözyaşı, yaşmaklarının ucuyla silinecek kadar az henüz… kurumamış gözpınarları… analar hep yaralı… korku içinde analarımız… bizde korkunun zerresi yok…

tarlaların arasından geçiyorum… baharın içinden… nar çiçekleri düşüyor genç düşlerime… nar içi dudağı sevdiğimin… köyümde bırakmışım sevdiğimi… köyümde kalmış yüreğim… düşmüşüm yollara… düşmüşüz yollara… ah yollar… toz toprak içinde bırakıyoruz geçtiğimiz her yeri… kiraz ağaçları dallarını eğmiş yere… kayısılardan bal damlıyor… cerenlerin su içtiği pınarlardan dolduruyoruz mataramızı… sivas dağları’nda yıldızlar ne parlak bilemezsin… “bir-üç nöbeti”nde yıldızlara yarenlik ediyorum… kuş uçsa kaçmayacak gözlerimden… gözlerim genç… gözlerimde sevdiğimin göz izleri… korkunun esamesi yok gözlerimde… cevval bir cesaretle çarpmakta yüreğim…

günler, haftalar çabuk çabuk geçiyor, ömrümüzün üzerine basa basa hem de… sonbahar dallarında çıldırtan bir kızıllık… rüzgâr kamçısını sallamaya başlıyor yavaştan… ilerliyoruz doksan bin yoldaş… acının değdiği yerlerden haberler geliyor… daha bir bileniyoruz… daha bir cevval atıyor kalplerimiz ve kabzasını daha bir kuvvetle kavrıyoruz çakar almazlarımızın… hikâyelerimizden kopup tek bir vücut oluyoruz ve vuruyoruz yamaçlarına allahüekber dağları’nın… kış, erken bastırıyor dağlarda…

mintanlarımızda yolların, uykusuzluğun kiri… yüreklerimizde kavi bir tek duruş… yüreklerimizde güneşli güzel günlere inancımız tam… harman yerinden kaçıp sıcak ırmaklarda terli bedenlerimizi yıkayacağız daha… güze ayarlı düğünlerde halaylar çekip gerdeğe gireceğiz… çoğalacağız ki ne çoğalma, sorma hiç…

urbalarımızdan ıslık çalarak geçiyor rüzgâr… top mermilerine aldırmıyoruz… top mermileri solda sıfır kalıyor, elekten beter mintanlarımızdan soğuğun geçip bedenlerimize oklar saplamasının yanında… tırmanıyoruz dağa… tipi göz açtırmıyor… dağın ardında güneşli bir dünya var, biliyorum… o güneşli dünyada zeynep… “zeynep” diyorum, gör yavuklundaki cesareti… tabyalardan yaylım ateşleri açıyor düşman… zeynep’i sımsıkı kucaklıyorum… yavuklumu… düğün derneğe para biriktirmem lazım daha… gelin odasına girişim gözlerimin önünde… sırtıma vura vura sokuyorlar beni gelin odasına… duvağını açışım zeynep’in… gözleri… tanrım, gözlerinde güneş pırıltısı… yüreğimde bir yangın…ah zeynep ah… ne çok yandım ben senin için…

şimdi, tam da şu anda geriye dönüş mümkün olsa keşke… kuş olup gitsem, zeynep’i bir kere olsun sarsam… yine gelsem, dikilsem yoldaşlarımın arasına…

inanca vurulan zincirlerin ağırlığı altında ezilir ruh… yoldaşım kevork dua ediyor kendi dilinde… anlamını bilmediğim dualar okuyorum ben de…

“en uzun gece”ye dimdik giriyoruz doksan bin yoldaş… kar boran… yere düşmeden kazık kesiliyor kelebek gibi uçması gereken kar… ılık bir düşün içindeyim… anam çay kaynatıyor, sıcacık içiyorum ocağın başında… zeynep yeldirmesini düzeltiyor… Zeynep göz ucuyla utangaç utangaç bakıyor… yüreğimin yağları eriyor… dimdik bekliyorum allahüekber dağları’nda… doksan bin yoldaşım dimdik… herkes kendi zeynep’inin düşünde… “

sarıkamış’ta çıplak kalmanın hikâyesi bu… benim hikâyem… şu karşı masada düşlerine takla attıran güzel kızın hikâyesi…

yoksulluğa destan düzmenin türkçesidir sarıkamış… allahüekber dağları’nın allahsız kaldığı zamanlar…

işte böyle kırık masa… ta oralardan gelip anlattım sana… kaç hikâye dinledin böyle bilmiyorum… bir de benim hikâyemi dinle istedim… ayakta donarak ölmenin hikâyesini anlatırsan kıyıcığında akşam çaylarını yudumlayan insanlara, belki ısınır donmuş yüreğim…

22 aralık ’05, antalya

(ölmek, kahramanlık değildir … yurdu için ölenler görevlerini yapmış olur sadece… sıra neferinden kahraman olmaz hiç… onlar sadece ölürler, hikâyelerini de gömüp yüreklerine…

enver’in ütopyasından habersiz ölen sıra neferlerinin anısı önünde saygıyla eğiliyorum… osmanlı sadece savaşlarda anımsadı anadolulu gençleri… ve onlar hiçbir hesabın ardına düşmeden feda ettiler kendilerini… kulaklarda kalan tek bir cümle: “padişahım çok yaşa…”)

Ayhan Sönmez

gardaş ya sen sarıkamış ı bilmiyorsun yada kurulmuşsun... tarih belge dir.. ENVER DİYE HİTAP ETTİGİN ZAT ÇANAKKALEDEKİ ORDUNUNDA KOMUTANIDIR... ayrıca dogu cephesinde ilk muharebelerimizi ruslarıın 1914 sınırlarını horasan hattından karakollarımıza tecavüzü ile başlamıştır...ayrıca 3 . ordu 3 kolordu 9 fırka yani tümen 27 piyade alayı 112 tabur 2 ihtiyat süvari tugayı 8 makinalı tüfek bölügü 6 topçu alayı 5 teyyare ve zamana göre menzil kollaroı ve kamyonlar.. ve bunlardan mürekkep 76 000 tüfek yani muharip asker .. bölgedeki kürt aşiretlerinden sayı görünsün diye süvari ihtiyat tugayı kurulmuş ama maalesef talan ve bazı ihanet vakaları hasebi ile lagvedilmiş olmakla birlikte.. hafız hakkı paşanın emri ile 10 kolorduya baglı bir tümen soganlıdag hattından geçerken tippiye yakalanmıştır uzun sürer ama .. azap meydan muharebesi ni bilirmisin sen.. 1878 den beri horasandan ötesi rus topragıdır bu savaş nerede olmuştur bilirmisin.. yazık rus un karşısına tunçdan çelikleşmiş MEFKURESİ İLE YANİ TÜRKLÜK GURUR VE ŞUURU VE İSLAM AHLAK FAZİLETİ İLE ÇIKMIŞL VE ŞEHADET MERTEBESİNE ERİŞMİŞ ECDADI BU KADAR AŞAGILAYAMAZSINIZ..ONLARI ANLAMAK İÇİN ONLAR GİBİ DÜŞÜNECEKSİN ... AMA NE KADAR ACIKİ ONLARIN CAN VERDİGİ KARS KALESİNE SÖZDE ONLARIN TORUNLARI OLAN SÜTÜ BOZUK VATAN HAİNLERİ TARAFINDAN RUS BAYRAGI ASILMIŞTIR ŞANLI BAYRAGIMIZ İNDİRİLEREK VE BUNLARDA BU MEMLEKETE TERÖR VE ANARŞİ BELASINI GETİREN İHANET ŞEBEKELERİ .. pkk mlsp. tikko . devsol ve dev genç şimdi dhkpc vs.. mümkünse bindirilmiş kıta olmayalım

Oncelikle ben biliyorum demedim alttaki ismi gorduyseniz alinti sarikamisi hatirlatmak icin bir yerden okudum ve gonderdim.yanlisim ola bilir ama bende sizin kadar turkum muslumani vatansa hepimizin. foruma ilgi cekip kendi kulturumuzu gecmisimiz burda acmak istedim ki belki birilerin ilgisin cekrde.onemli gunlerimizi hatirlariz diye.baska bir niyetim yoktu.aydinlatiginiz icinde tsk ederim.

estagfurullah gardaşım ama işte her alıntı dogruyu yansıtmıyor özellikle o şehitlerimizin anısı olan kars kalesine rus paçavrası nı asan zihniyetin konuşma hakkı olduguna inanmıyorum.. nahım hikmet ran denen bir soyu özürlüye alkış tutacaksın diger tarafdan iyisi ile kötüüs ile TÜRK MİLLETİNE VE TARİHİNE MAL OLMUŞ ŞAHSİYETLERİ KARALAYACAKSIN PEK ETİK BİR HAREKAT OLDUGUNU ZANNETMİYORUM .. MESELA el fetihde gerilla egitimi bomba egitimi gören ve TÜRK MİLLETİNİ VE DEVLETİNİ ANARSİNİN VE TERÖRÜN MERKEZİ HALİNE GETİRECEK KANLA DEVRİM YAPMAYA KALKACAK ONCSA VATAN EVLADININ KANINA GİRECEKSİN ÖRNEGİN deniz gezmiş mahir çayan ulaş bardakcı vs ve diyeceksin ki ben teröre karşıyım ve bMİLLİ BİRLİKDEN YANAYIM VE BUNLARDA BENİMÖ LİDERİM DEMEZLERMİ ADAMA BU NE PEHRİZ NE LAHANA TURŞUSU VAR GİT YOLUNA..SAYGILARIMLA.. bakın TÜRK OLMAYAN VE TÜRK E VE TÜRK MİLLETİNE HER DAİM KİNİNİ KUSAN BİR BAŞBAKAN VE YİNE GAYRİ TÜRK ERMENİ KÜRT KARIŞIMI BİR ANAMUHALEFET LDERİ VARMI BÖYLE BİRŞEY YA .. ARTIK BUNLAR TÜRK MİLLETİNİN KADERİ OLMAMALI.. EY TÜRK TİTRE VE KENDİNE GEL.

ulan ruzgar saygılı ol senin kimsen ölmedi herhal sarıkamışta ecdadının nerede öldüğünüde bilmiyorsundur sen herhalde
bizim hala yüregimiz yanar orda şehit olanlara biz onları unutmadık ve unutmayacagız da onlar şehit oğlu şehittir .senin yorumunla bu değişecekte değildir.ben o şehitlerin torunuyum sakın bunu unutma ayrıca şehitlik milliyetçi parti tutmakla böyle söylemler konuşmakla saga sola kurşun sıkmakla olmaz yeri geldiğinde koyacaksın canını ortaya

GILIKCI once konusmani duzlet istersen ulan diye yazma biraz saygili ol. ben alintidaki yaziyi kast ettim bende biliyom askerlerimizin tek kursun atmadan soguktan dondugunu musluman olan herkesin yuregi yaniyor tek sizin degil yorum yazarken saldirmadan yaz yanlissa dogrusun yaz.

rüzgar uçmuş gitmiş kim okuyacak burayı azar azar yazsan keşke